2011/Dec/17

กลับมาพร้อมกับเซอร์ไพรส์ โหะๆๆ คลอดลูกชายอีกคนแล้วค่า ที่ผ่านมาแพ้ท้องขนานหนัก ไม่สามารถทำอะไรได้ แล้วท้องก็ใหญ่มากกก เหนื่อยเพลีย
 

 
อุ้มท้องนานมากค่ะ 41สัปดาห์ (10เดือนได้) ลูกชายไม่ยอมออกมา คงจะสบายในท้องแม่ หมอเลยต้องนัดให้ไปเจาะน้ำคร่ำเร่งให้ออกมา แต่ด้วยความกลัวไม่อยากเจาะ ก็เลยไปเที่ยวสวนสัตว์ ...เกี่ยวมั้๊ย? เกี่ยวดิ๊ เพราะเดินมากๆจะกระตุ้นให้คลอดเร็วยิ่งขึ้น
 
วันนั้นเลยเดิน และเดินนนนน

 

 
 
กลับมาบ้านก็คืนนั้นเลย ปวดท้องมดลูกบีบตัวอยู่หลายระรอกแล้วก็มีเสียงเป๊าะเบาๆ แล้วน้ำก็เดินค่าาาาาา ทีนี้โทรไปรพ. ที่ฝากท้องไว้อยู่ใกล้ๆบ้านมากๆอ่ะแบบว่าเดินไป10นาทีถึง รพ.บอกว่าตอนนี้ห้องเต็มหมดให้ย้ายไปอีกรพ.นึง ซึ่งขับรถประมาณ 15-20นาที แต่ว่ารพ.ดีกว่ามากๆ เราก็โอเคๆ ตอนนี้จะส่งอิฉันไปไหนอิฉันไปหมดแหล่ะ ไม่ไหวแล้ว มดลูกบีบตัวถี่ขึ้นๆ ทรมาน


 
กว่าจะไปถึงรพ.ก็จะตายแล้ว พอไปถึงรพ.เราก็ไม่รู้ว่าแผนกคลอดอยู่ไหน ก็ต้องไปฉุกเฉินก่อนล่ะทีนี้ พอไปบอกว่าโดนส่งตัวมาจากอีกรพ.นึงเพื่อมาคลอด reception ก็มิวายถามว่าตอนนี้อาการเป็นไง คือเค้าต้องแน่ใจว่าจะคลอดจริงๆถึงจะให้เข้าไปน่ะที่นี่ไม่งั้นเค้าจะส่งกลับบ้าน ไม่เหมือนที่ไทยที่นอนรอได้ ตอนนั้นก็ไม่ไหวแล้วอ่ะ ตอบคำถามจะไม่ไหวแล้วปวดท้องมาก ก็ย้ำว่าฉันโดนส่งตัวมา เจ๊receptionคงเพิ่งจะสังเกตสีหน้าว่าไม่ไหวแล้ว เรียกคนมาเข็นรถวิ่งตรงไปแผนกคลอดทันที  ไอ้คนที่เข็นรถก็พูดตลอดทางเลย hurry hurry we don't want baby here, go go go เหอๆๆ ตูก็ไม่ต้องการคลอดตรงนี้เหมือนกันอ่ะ

 
พอไปถึงห้องคลอด อันดับแรกเลย "ขออะไรแก้ปวดก่อนได้ป่าวคะ ไม่ไหวแล้ว" พยาบาลตอบว่า "NO" กว๊ากก เนื่องจากเราไม่ได้ฝากท้องที่นี่เค้าต้องถามโน่นถามนี่ให้เสร็จก่อนเค้าถึงจะให้ยาหรืออะไรที่สามารถลดความปวดเราได้ และเนื่องจากว่าท้องที่แล้วเราผ่า แต่ท้องนี้จะคลอดเองก็ต้องรอให้เค้าติดตั้งเซ็ทอุปกรณ์เพื่อตรวจเช็คเด็กในท้องและแผลเราด้วย สรุปว่าได้ดมแก๊ซแก้ปวดเมื่อเวลาผ่านไปสัก10-15นาทีแล้ว
 
ดมแก๊ซสักพักรู้สึกว่ามันไม่หายปวดเท่าไร ขอมอร์ฟีนพยาบาล หมอเข้ามาพอดี เลยต้องคุยกะหมอ หมอบอกว่าต้องเช็คเลือดที่หัวทารกดูว่าความเครียดเด็กมากน้อยแค่ไหนใช้เวลา1นาทีรู้ผล ไม่อันตรายกับเด็ก ถ้าระดับความเครียดมากต้องรีบคลอดเลยถ้าคลอดเองไม่ทันต้องผ่าคลอด ตอนนั้นถามไรมาตอบOKหมดล่ะ มัวแต่วุ่นวายตรวจเลือดทารก สรุปว่ามอร์ฟีนตูไม่ได้ฉีด.....ทารกก็มีความเครียดสูง
ทีนี้มันเจ็บขึ้นเรื่อยๆๆๆมดลูกบีบตัวถี่ขึ้นๆ เราก็ไม่ไหวแล้วบอกพยาบาลขอepidural(บล็อคหลัง ให้เราชาครึ่งตัวไม่รู้สึกเจ็บ) พยาบาลบอกว่า"NO" โอ๊ย ขอYESมั่งเห๊อะะะ  พยาบาลบอกว่าจะคลอดแล้วๆให้ไปตอนนี้กว่าจะออกฤทธิ์ เราก็บอกว่าขอผ่าเลยได้มั๊ยไม่ไหวเจ็บ เค้าก็บอกว่าเนี่ยเด็กจะออกแล้วทนนิดนึง
 
ทีนี้เค้าให้เริ่มเบ่ง เราก็เบ่งสุดแรงเกิดกะว่าครั้งเดียวออกเลยนะลูกแม่ไม่ไหวแล้ว แต่มันไม่งั้นสิสรุปเบ่ง3ทีออก ดีใจสวดๆๆ นึกว่าสิ้นสุดแล้ว แต่ยังค่ะยัง มดลูกต้องบีบตัวต่อไปเพื่อขับรกออกมาอีกระลอก เหนื่อยสุดๆ แล้วทีนี้หมอบอกจะเย็บแผลให้ แต่เราไม่ไหวแล้วอ่อนแรง สุดท้ายหมอเลยให้ยาสลบ เย้ๆๆดีใจสุดๆ ก็ผ่านพ้นการคลอดไปได้ด้วยดี เหอๆๆๆ
 
จริงๆเรื่องมันยาวกว่านี้แต่เอาสั้นๆแล้ว(เหรอ) กัน  เอาเป็นว่ามาดูหน้าสมาชิกใหม่ของบ้านทรายทองกันดีกว่า^______^

 
ชื่อว่า Justyn ครับผม ออกมาตัวใหญ่มากกกก 4.3กก ยาว54 ซม.ครับ หนูสามารถหดในท้องแม่ได้ไงเนี่ยยย
 

 

 

พี่ Bryan รักน้องมากกว่าที่คาดคิด นึกว่าจะอิจฉาน้อง ไม่เลยเป็นพี่ที่น่ารักมากครับ






 
 
หน้าจัสตินเหมือนไบรอันตอนเพิ่งเกิดเลย แต่ต้องดูกันต่อไปว่าจะคล้ายกันจริงอ่ะเป่า